Είμαι σε σχέση...

...ή ακόμη να το συνειδητοποιήσω.

Θα ακολουθήσει δεξίωση για τα συγχαρητήρια.

Παράνυμφοι ευπρόσδεκτοι.

Προσηλυτιζόμαστε

Τους τελευταίους μήνες αυξήθηκαν τα άτομα με διαφορετική σεξουαλικότητα που γράφουν για τις περιπέτειες τους και κατάγονται από Κύπρο.

Δεν μπορεί παρά να με χαροποιεί το γεγονός γιατί πολύ απλά δίνουν το παρών τους και μια ματιά εκ των έσω για το τι συμβαίνει στη Κύπρο.

Σε συνδυασμό με τους ξενιτεμένους μας και τους σπουδαστές που επέστρεψαν στα πάτρια εδάφη για το καλοκαίρι και μας έκαναν την τιμή να μοιραστούν μαζί μας προσωπικές τους στιγμές, συναισθήματα και σκέψεις, σχηματίστηκε μια λιγότερο θολή εικόνα. Ότι δεν είναι μόνο κρυφό και ενοχικό σεξ. Ότι ναι, υπάρχει και φλερτ, και σχέσεις, και απενοχοποιημένο σεξ, και πολύ πολύ δράμα και όλα τα καλά που περιέχει το πακέτο με τις ανθρώπινες σχέσεις όλων των ειδών.

Προσωπικά το καλοκαίρι δεν το κυνήγησα τόσο ώστε να μπορώ να μοιραστώ και εγώ κάτι αντίστοιχο. Έκανα κάποια πράγματα που δεν έκανα ποτέ, όπως το να γνωρίσω για πρώτη φορά στην Κύπρο άτομα με ίδιες σεξουαλικές προτιμήσεις και να μοιραστούμε ανησυχίες και βιώματα.

Μπήκα και στο πειρασμό να εκτεθώ περισσότερο άλλα φάνηκε πως δεν το ήθελα αρκετά!

Μιλκ; Ποιος Μιλκ;

Ναι καλά κατάλαβες, αυτός.

Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν. Κανονικά τώρα εγώ έπρεπε να διαβάζω αλλά αυτό αξίζει να το αναφέρω!

Θυμάστε τον τύπο; Ξαναχτύπησε!

Εκεί που καθόμασταν το βράδυ με ρωτάει αν έχω πάει κινηματογράφο τώρα που επέστρεψα πίσω, μιας και γνωρίζει ότι είμαι λίγο κινηματογραφόφιλος. Αφού του απάντησα μου λέει ότι άκουσε για μια πάρα πολύ καλή ταινία. Περίμενα να μου πει για το Gamer αλλά έπεσα πολύ έξω...

Μου ανέφερε για την ταινία Milk και αν την είχα δει!

Αφού ξαφνιάστηκα του λέω, καλή ήταν η ταινία αλλά δεν νομίζω να είναι των γούστων σου, έχοντας την εντύπωση πως γνώριζε περί τίνος επρόκειτο η ταινία.

Με ρωτάει γιατί και αφού του απάντησα ότι είσαι αρκετά ομοφοβικός και καθόλου άνετος με το θέμα, με κοιτάζει με ένα ύφος και μου λέει "ομο-τι; Ποιο θέμα;"

Του εξήγησα πως έχει να κάνει με ππούσστιες, και τότε άρχισε να στροφάρει και επανέλαβε πως άκουσε ότι η ταινία ήταν πολύ καλή! Τον ενημέρωσα πως ο Sean Penn πήρε όσκαρ για τον συγκεκριμένο ρόλο.

Ρωτούσε με περιέργεια αν περιείχε "γαμήσσια". Του απάντησα όχι ιδιαίτερα αλλά δεν είναι και τόσο αθώες οι σκηνές που έδειχνε.

Κάπου εκεί ξεκίνησε ένα debate για το πόσο ανοιχτόμυαλος είναι τελικά, και στα πολλά που μου το έπαιζε άνετος, έπαιξα και το χαρτί του Brüno! Του συγκεκριμένου του είχε αρέσει καταπληκτικά το ιδιαίτερο χιούμορ του Borat και έτσι του αποκάλυψα την ύπαρξη του Brüno από τον ίδιο ηθοποιό που έπαιζε με τις ομοφοβικές χορδές των Αμερικάνων σε αντίστοιχες σκηνές όπως το Borat, όπου δεν ήταν και τόσο στημένες (οι σκηνές!)

Τον προέτρεψα να το δει επίσης.

Η συζήτηση τέλειωσε με αυτόν να παραδέχεται πως είναι αρκετά ανοιχτόμυαλος αλλά με το συγκεκριμένο θέμα όχι και τόσο. Δελεάζομαι αφάνταστα να του ετοιμάσω ένα δισκάκι με τις ταινίες Brüno και Milk. Ποια να δει πρώτη δεν αποφάσισα ακόμη.

Η όλη συζήτηση εξελίχτηκε μπροστά σε ένα ακόμη άτομο τις παρέας και έναν άσχετο, με εμάς του δυο να διαφωνούμε ως συνήθως μεγαλόφωνα!! Πρόοδος!

Και κάπου εδώ σουμάρω το πιο πάνω σκηνικό και αναθεωρώ πως οι ταινίες δεν μπορούν να αλλάξουν κολλημένα μυαλά. Μια καλή ταινία, με γνωστούς συντελεστές, δίνει το εργαλείο και την δικαιολογία να δουν και να μάθουν κάποιοι για θέματα "ιδιαίτερα".

Και σαν (πρώτο) υστερόγραφο να πω ότι, καχύποπτος που είμαι, ο λεγάμενος είναι πολύ καλός φίλος με τον τύπο που του άνοιξα την καρδιά μου. Δεν το αποκλείω να διέρρευσε μια πληροφόρηση και η ερώτηση του για την ταινία Milk να μην ήταν τίποτε άλλο από σπόντα ότι κάτι γνώριζε!

Όλα αυτά γιατί στην ερώτηση μου για το ποιος του είπε για την ταινία, απάντησε "ένας γνωστός". Κάτι βέβαια που θα μπορούσε να σήμαινε πως αυτός ο "γνωστός" ήθελε να του κάνει πλάκα, βάζοντας τον να δει μια ταινία με ππούσστιες παρουσιάζοντας την ως "πολύ καλή"

Οου γουελ, δεν με απασχολεί το θέμα ιδιαίτερα (λέω τώρα εγώ), μιας και, όπως παρατηρείτε (νομίζω), μια δόση κυνικότητας υπάρχει στα πιο πάνω. Αφορμή κάποιες εξελίξεις στην "πραγματικότητα" μου!

Πάντως ο πρόβατος είχε το δίκαιο του. Μαθαίνεις πολλά σε ένα ταξί! (Ο πιο πάνω "άσχετος" ήταν ο ταξίτζης. Αμφιβάλω βέβαια αν κατάλαβε για τι "διαπληκτιζόμασταν")

Υ.Γ. <number unknown> Κάποιος να μαζέψει τον/την Κινέζο/α

Μια λεμονιά ανθίζει στην γειτονιά

Αναμφίβολα περνάω την σημαντικότερη περίοδο της μέχρι τώρα ζωής μου, κάνοντας πράγματα που δεν θα έκανα ποτέ.

Το "πρόγραμμα" μου είναι απίστευτα γεμάτο και το απολαμβάνω! Καινούργιοι ανθρώποι μπήκαν στην ζωή μου και επίσημα πέρασα στην φάση όπου μοιράζαμε αυτά που θέλω να μοιραστώ, εκεί "έξω".

Δυο δικά μου άτομα ξέρουν τα πάντα για μένα. Απίστευτη απελευθέρωση και η πλάκα ήταν πράγμα που δεν περίμενα πότε στην ζωή μου να πετύχω. Κάπως αστείος ήταν και ο τρόπος που το έμαθε το δεύτερο άτομο, που ευτυχώς ήταν ένας άνθρωπος από τους οποίους ήθελα να ενημερώσω κάποια στιγμή. Θύμιζε σαπουνόπερα αλλά αυτή την φορά δεν ήμουν απλά παρατηρητής αλλά πρωταγωνιστής!

Εδώ και ένα μήνα περιμένω την μεγάλη έκρηξη που θα με φοβίσει, η οποία αρνείται πεισματικά να συμβεί! Τι εννοώ; Να, ένα παραστράτημα, μια σύμπτωση, να με φέρει αντιμέτωπο με μια κατάσταση δυσφορίας. Εκεί θα φανεί πόσο μπορώ να το διαχειριστώ!

Γενικά φαίνεται να φτάνω τον στόχο μου. Μια ηρεμία στο μυαλό, ένας πιο αληθινός εαυτός. Λιγότερο εξαρτώμενος από την γνώμη των άλλων και περισσότερο κυνηγός των θέλω του. Αλλάζω παραστάσεις, γκρεμίζω εικόνες, διεκδικώ.

Όσο αφορά τα προσωπικά, είναι σαν μια ήρεμη θάλασσα με ερημική αμμώδης παραλία. Μπορεί να βλέπει άλλες θάλασσες με τρικυμία και παραλίες με πολυκοσμία και να ζηλεύει αλλά χωρίς ναυαγοσώστη, δεν τολμάει να σηκώσει φουρτούνες.

Καλό καλοκαίρι και εις στο επανιδείν!

Ππααα

Πάει αρκετός καιρός να γράψω κάτι προσωπικό. Σκεφτόμουν να γράψω μια ανάρτηση με τίτλο "Breaking Point" αλλά βαριόμουν αφάνταστα.

Είπα να βρω υλικό για να μεταφέρω εδώ. Δεν βρήκα ή μάλλον βαρέθηκα να ψάξω, όποτε είπα να δημιουργήσω.

Ε, αφού πέρασε αρκετός καιρός που το σκαλίζω, κατά κάποιο τρόπο ήμουν ο υπαίτιος του εξής διαλόγου (στο περίπου):

- Θυμάσαι που σου έλεγα κάτι ασυνάρτητα;
- Ναι, είχα σκοπό να σε ρωτήσω ξανά αλλά το άφησα.
- Ε, καιρός να μάθεις κάτι για μένα, αν θα συνεχίσουμε να κάνουμε παρέα.
- Τι;
- ...
- Πες μου.
- Δεν είναι εύκολο.
- Μαζί μου μιλάς, με ξέρεις τόσα χρόνια.
- Φοβάμαι την αντίδραση σου.
- Ρε, μαζί μου μιλάς.
- ...
- ...
- Δωσ'μου χρόνο.
- Άτε
- Όταν βρω γκόμενο θα με κάνεις παρέα;
- Γκόμενο ή γκόμενα;
- Γκόμενο
- Πότε πούστεψες; (Τρομάρα μου ήθελα να το γράψω στα ελληνικά, τα κυπριακά εν μου εκάμναν)
- Πούστεψα.
- Δεν πουστεύεις έτσι εύκολα (Που το ξέρεις;)
- Βασικά γεννιέσαι. (Τι ήθελα να το πω;)
- Τι εννοείς; Δεν γεννιέσαι...
- Τέλος πάντων, να το ξέρεις, να κανονίσεις την πορεία σου.
- Ρε, πες μου σοβαρά τι έχεις.
- Σοβαρομιλώ, χώνεψε το.
- Ξέρω το, από το ύφος σου.
- ΟΚ τότε.
- Και πώς το ξέρεις;
- Το ξέρω, δεν μπορείς να καταλάβεις.
- Δοκίμασες;
- Όχι
- Ε τότε πως το ξέρεις;
- Το ξέρω.
[ακολουθεί μεγάλη εξήγηση]
- Εν ούλα μες τον νου (Άμανα μου τούτος εν εκπαιδευμένος κοντά στην Sike)
- Ναι εν ούλα τζαμε, εν αλλάσουν. Άπλα να το ξέρεις ήθελα.

Ακολούθησε κάποια συζήτηση μετά.

Αύριο θέλει να με πάρει πουτάνες. Τι άλλο θα τραβήξω;

Γενικά προς το παρών είμαστε εντάξει. Ξεκαθάρισα του ότι αύριο δεν θα γυρίσω να του πω ότι ήταν μια φάρσα. Ερώτησα τον πολλές φορές αν συνειδητοποίησε τι του είπα. Ισχυρίζεται πως δεν πέρασε από τον μυαλό του πως ίσως τον γουστάρω. Θα μου κόψει τα χέρια αν πότε τον θελήσω κολασμένα. Εκλέες τζαι ήθελες είπα του. (Όι που εν να μείνω πουκάτω) Πάλε καλά.

Τώρα εγώ με τις πουτάνες τι θα κάμω; (Αστείο, που να φακκά δεν πάω πουπότε)

Και ερώτηση, όχι αστεία: Γιατί δεν νιώθω ανακούφισή;

Πάντως το τρικ, μην το κάνεις μεγάλο θέμα, φαίνεται να δούλεψε.

Πάω να έβρω γκόμενο τώρα. Έρκεται καλοτζαίρι.
Προξένια κανείς;

Coming out

Mark Tewksbury: 1|2|3

Ίσως από τα σημαντικότερα πράγματα που μπορείς να κάνεις για να νιώσεις ελεύθερος.

Μια διαδικασία που σε κάνει να νιώσεις ένα βάρος να φεύγει από πάνω σου.

Τόσο σημαντική, που η πρώτη φόρα, καθορίζει τις επόμενες. Όταν το τέλος της διαδικασία βρει μια θετική αντιμετώπιση. Παίρνεις θάρρος και συνεχίζεις παρακάτω! Όταν δεν πάει και τόσο καλά η διαδικασία. Νιώθεις την βαρύτητα να μεγαλώνει και το φορτίο σου να σε κουράζει περισσότερο.

Τουλάχιστον όταν αυτή η πρώτη φόρα γίνει με δική σου πρωτοβουλία, γνωρίζεις ότι βρήκες το θάρρος, ότι δεν είσαι τόσο αδύνατος. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Όταν εξαναγκάζεσαι, είτε με απειλές είτε λόγο καταστάσεων, δεν είναι τόσο ευχάριστο. Τουλάχιστον όμως έχεις κάποιο χρόνο και προετοιμάζεσαι.

Όταν όμως μαθαίνεται χωρίς την θέληση σου, χωρίς να το γνωρίζεις, τα αισθήματα δεν είναι και τόσο ευχάριστα. Ακόμη χειρότερο όταν η αντιμετώπιση που συναντάς δεν είναι και τόσο καλή.

Γιατί σε ζαλίζω. Επειδή οι γονείς του Salonika3 μάθανε για αυτόν χωρίς την θέληση του. Μου ζητείσαι να μεταφέρω το γεγονός. Μέσα σε τέσσερις γραμμές ενημέρωσε πως η πληροφορία αυτή έφτασε κοντά τους μέσω του blog και ότι του τα έχουν κόψει όλα, ότι και αν σημαίνει αυτό.

Θα πρέπει, λέει, να "αλλάξει" για τα μάτια τους ενώ αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι η έκφραση του "eimai poli distixismenos..."

Χωρίς να γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες, δεν πιστεύω πως τα πράγματα είναι τόσο άσχημα. Ότι απλά είναι το πρώτο σοκ, μαζί με την όλη αναστάτωση της μετακόμισης. Απλά κουράγιο και τα πράγματα πάντα καλυτερεύουν.

Οι γονείς δεν θέλουν το κακό των παιδιών τους. Κάνουν αυτό που θεωρούν καλύτερο για αυτά. Αν όμως νομίζουμε πως τα πράγματα βγαίνουν εκτός ελέγχου, τότε ζητάμε βοήθεια και δεν ντρεπόμαστε για αυτό.

Αν το διαβάζεις μικρέ, κουράγιο! Τα πράγματα θα καλυτερέψουν! Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα!

Υ.Γ. Δεν έχει ζητήσει βοήθεια και ελπίζω να έχει επικοινωνήσει και με άλλους. Οι πιο έμπειροι λογικά θα γνωρίζετε αν χρειάζεται και πως να στηρίξετε.

Ευθεία

The Art of Being Straight (2008)


Όχι, δεν πρόκειται για αμερικανιά, καθόλου!

Smart, handsome, twenty-three-year-old Jon (Jesse Rosen) has just moved to Los Angeles from New York, ostensibly “taking a break” from his longtime girlfriend. He moves in with college bro Andy (Jared Grey), whose pals incessantly do that kind of “That is so gay” banter that’s essentially harmless — unless you’re the only gay guy in the room. Jon is hardly comfortable discussing his shifting Kinsien scale placement with them, and his new job as bottom-rung gofer at a major ad agency is fraught with sexual tension as a studly boss (Johnny Ray Rodriguez) barrages him with thinly veiled come-ons. Infamous among his buddies as a womanizer, Jon is more surprised than anyone when he ultimately falls for his boss’ seductive charms, which sends him spiraling into a world of sexual confusion. Meanwhile, he becomes re-acquainted with Madeleine (Rachel Castillo), a friend from college, who has recently chosen to become a lesbian. She falls for the affections of a man….until his wandering eye and casual maltreatment cause her to remember why she gave up men in the first place. Ultimately, each of the friends discovers that acceptance in modern American society is not as difficult as they thought, that social mores no longer dictate who we are and that each decision you make has a direct affect on your identity.

πυγή

Στους κομπλεξικούς

Αφιερωμένο
(ourselves included)

Humpday (2009)

Φαντάστου

Φαντάστου μια κάμερα.
Τραβάει αστυνομικούς.
Όχι πολλούς, δυο-τρεις.
Σε κάθε σκήνη διαφορετικοί.

Μπουκάρουν σε σπίτια.
Απλά να δείχνει το σπάσιμο της πόρτας.
Άντρες, δύο.
Κάθε σκηνή διαφορετικοί.
Στο πάτωμα.
Μόνο με ένα μποξεράκι, ένα σώβρακο
Να τους περνούν χειροπέδες.

Έπειτα η σκηνή αλλάζει.
Ένα μεγάλο δωμάτιο.
Ένας θάλαμος καλύτερα.
Όπως αυτούς του στρατού.
Με κρεβάτια.
Ακριβώς όπως του στρατού.

Οι γυμνοί άντρες εκεί.
Με το μποξεράκι, το σώβρακο.
Μόνο.
Κάποια έχουν ένα υγρό σημάδι.
Μπροστά.
Ξαπλωμένοι, στα κρεβάτια.
Δεμένα τα χέρια.
Μαζεμένοι

Μετά.
Έξω.
Παρατεταγμένοι
Η πλάτη τους στον τοίχο.
Απέναντι τους άλλοι άντρες.
Στρατιωτικά ντυμένοι.
Ακολουθούν παραγγέλματα.

Το δεξί του χέρι σχηματίζει γροθιά.
Η γροθιά καταλήγει με δύναμη.
Στο στήθος, στην περιοχή της καρδιάς.

Ο άντρας σπαράζει από πόνο.
Σωριάζεται.
Το ίδιο και οι άλλοι.

Φαντάστου τώρα όλο αυτό.
Στην τηλεόραση.
Απέναντι να βλέπει ένα παιδί.
Όχι μεγαλύτερο από 10

Και πάνω δεξιά.
Στην εικόνα.
Ένα λογότυπο.
Euronews
Και κάτω αριστερά.
"No comments"

Άππαρε, το φαντάστηκες;
Το είδες;
Ξέρεις τι ήταν;
Τρέμω

Life shouldn't be so hard

Buy the album here

Καλό Μήνα!