15 Απρ 2009


Ξυπνάμε, κάνω την πρόταση και δέχεται χωρίς πολλά πολλά! Ενθουσιάστηκα. Μέχρι να ετοιμαστούμε, ακολούθησε σχολιασμός για τα γεγονότα που προηγήθηκαν (όχι τα δικά μου!) με πολύ γέλιο. Κάπου εκεί μου πετάει το θεϊκό ότι εκείνος "Είναι πολύ όμορφος, γαμώτο". Στο ξεκάρφωτο, όταν σχολιάζαμε τους συντελεστές του γεγονότος. Εκεί έμεινα να την βλέπω. Τα γούστα μας, αν και δεν το ξέρει, δεν έχουν τίποτα μα τίποτα κοινό! Πάντα παραξενευόμουν για τις επιλογές της. Άρχισα να αναρωτιέμαι, είναι τόσο όμορφος τελικά που αρέσει γενικότερα και δεν το πρόσεξα; Παρασύρθηκα από την ομορφιά ή εντυπωσιάστηκα από όλο το σύνολο. Ή μήπως το ότι φάνηκε να υπάρχει ενδιαφέρον και από την άλλη πλευρά; Εκεί, να τα σκέφτομαι από μέσα μου και να μην μπορώ να τα μοιραστώ. Να μην μπορώ να την ρωτήσω περισσότερα, να της πω τι συνέβαινε, ίσως βοηθούσε, ίσως συμβούλευε.

Πάμε λοιπών στην καφετέρια, αλλά ο κόσμος λίγος. Δεν απελπίστηκα! Ο ενθουσιασμός δεν με άφηνε! Θα καθόμασταν αρκετή ώρα! Τόσο πολύ τρελάθηκα που πίστευα πως θα ερχόταν. Απλά ήμουν σε παραλήρημα. Το τρέμουλο ήταν παρόν. Η ώρα περνούσε και ενώ άλλα σκεφτόμουν άλλα έλεγα. Ευτυχώς είχε έρθει μια φίλη της γνωστής μου για να μας αποχαιρετήσει και την περισσότερη ώρα η συζήτηση γινόταν μεταξύ τους.

Κόντευε η ώρα που θα φεύγαμε και εκείνος άφαντος. Επιστρέψαμε στο σπίτι για να τελειώσουμε με το πακετάρισμα των αποσκευών. Άρχισα να συνειδητοποιώ πως αυτό ήταν όλο και να προσγειώνομαι στην πραγματικότητα. Το τρέμουλο όμως δεν έλεγε να υποχωρήσει. Παίρνουμε τις βαλίτσες και φτάνουμε στην αφετηρία των λεωφορείων, όπου θα μας έπαιρνε στην πόλη με το αεροδρόμιο.

Και τον βλέπω εκεί! Να του χτυπάει ο ήλιος (ναι, μου έκανε εντύπωση ο ήλιος!) και αυτός να φοράει κοντό άσπρο παντελόνι, άσπρη φανέλα και άσπρα παπούτσια! (Το άσπρο ήταν το χρώμα του φαίνεται!) Το μαλλί του ήταν χωρίς το ζελέ της προηγούμενης βραδιάς, στεγνό και χτενισμένο προς την μια κατεύθυνση! Έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου. Το τρέμουλο χειρότερο και ο ενθουσιασμός με παρακίνησε να των ρωτήσω:

- Καλά, δεν θα φευγάτε αύριο;
- Ναι αλλά είπαμε να φύγουμε σήμερα. Βασικά για να σας κάνουμε παρέα!

Πέ-θα-να

Μπαίνει αυτός και η συνοδεία του στο λεωφορείο και εμείς να πρέπει να κανονίσουμε τα εισιτήρια. Πάει να τα κόψει η γνωστή και εγώ να είμαι σε αναμμένα κάρβουνα για το ποιες θέσεις θα πάρουμε και αν θα καθίσω κοντά του. Παίρνω το εισιτήριο και ορμώ μέσα. Τον βλέπω να κάθετε στο βάθος με την διπλανή θέση άδεια, σαν να μου έλεγε (η θέση) έλα να καθίσεις εδώ. Βλέπω τον αριθμό στο εισιτήριο και προσπαθώ να εντοπίσω την θέση και να εκνευρίζουμε γιατί να πρέπει να υπάρχουν αριθμημένες θέσεις. Αφού δυσκολεύομαι, τον ρωτάω που είναι οι αριθμοί και απαντάει πως εδώ δεν ισχύουν αριθμοί! Να καθίσω όπου θέλω.

Σαν τρελός, χωρίς να με ενδιαφέρει πλέον για το τι μπορεί να σκεφτούν άλλοι, πάω και κάθομαι δίπλα του! Άσχετο πως υποτίθεται έπρεπε να περιμένω την γνωστή μου και να καθίσουμε μαζί! Αυτό ήταν, επίσημα όλες μου οι άμυνες ήταν σε ύφεση!

[Να αναφέρω ότι μου έρχεται να γράψω πολλές φορές "ΑΑΑΑΑΑΑ" γιατί ακόμη και τώρα δυσκολεύομαι να πιστέψω πως συνέβη ή μάλλον καλύτερα έκανα τέτοιες κινήσεις]

Η γνωστή μου να παίρνει και αυτή μια θέση, σχετικά κοντά μου, αλλά δεν δείχνει να παραξενεύετε από αυτή μου την πράξη! Πολλή αμηχανία στην αρχή και το λεωφορείο ξεκινάει. Λίγες κουβέντες και μου άρεσε που ενώ κάθισα δίπλα του σαν τρελός, το έπαιζα αδιάφορος (σαν παιδί γραφώ, έτσι ένιωθα την συγκεκριμένη στιγμή) και πριν περάσει αρκετή ώρα έβαλε τα ακουστικά του για να ακούσει τραγούδια. Ευκαιρία, τον ρώτησα τι ακούει και γενικά τι είδος. Η πλάκα, δεν κατάλαβα τι άκουγε αλλά είμαι σίγουρος ότι ούτε αυτός κατάλαβε τι είδος μουσικής ακούω, μιας και η συζήτηση ήταν κάπως "Ναι, Όχι, Α, Δεν, Μπα". Και όμως συμφωνήσαμε πως ακούμε τα ίδια!

Όπως και να 'χει, η αμηχανία δεν ξεπεράστηκε και επέστρεψε ο κάθε ένας στους συλλογισμούς του. Άκουγε με κλειστά μάτια τους ήχους που έβγαιναν από τα ακουστικά και εγώ, υποκρινόμενος πως έβλεπα την θέα από το παράθυρο, παρατηρούσα το πρόσωπο του και τις κινήσεις του. Παρατηρώ ότι είχε το ίδιο σύστημα με μένα, ένα είδος τικ, αν και δεν το λες έτσι, που νόμιζα πως το έκανα σε παγκόσμια πρωτοτυπία! Πόσο να αντέξω;

Αφού κάπου βαρεθήκαμε έγινε η πρόταση να παίξουμε με τραπουλόχαρτα. Μάλλον από μένα έγινε η πρόταση μιας και (ΕΥΤΥΧΩΣ) είχα τραπουλόχαρτα στην βαλίτσα. Πρόσφατα είχα μάθει ένα παιχνίδι που έβγαζε πολύ γέλιο και δεν απαιτούσε σκέψη! Αφού μας πήρε κάποιο χρόνο να εξηγήσω το πως παίζετε, ξεκινήσαμε, αλλά δεν έβγαζε το γέλιο μιας και δεν βόλευε μέσα στο λεωφορείο. Εισηγείται έπειτα ένα άλλο παιχνίδι και αντίστοιχα μου εξήγησαν το πως παίζετε. Στην διάρκεια του παιχνιδιού παρατηρώ πως μου χαρίζει και στην συνέχεια το έκανε λιγότερο διακριτικά και βλέποντας τα χαρτιά μου, μου χάριζε, πολλές φορές για να χάσει ο ίδιος! Ακριβώς την συμπεριφορά που έχεις, σαν παιδί και πάλι να το πω, για να δείξεις το ενδιαφέρον σου στον άλλο! Τουλάχιστον έτσι αντιδρώ αλλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν είχα την ευκαιρία να του χαρίσω! Όπως και να 'χει, στην διάρκεια του παιχνιδιού ζητώ από την γνωστή μου να πάρει την φωτογραφική και να απαθανατίσει τις στιγμές, μιας και το ξημέρωμα διαπίστωσα πως εκείνος δεν ήταν σε καμιά φωτογραφεία! Βαριόταν και είχε πει πιο μετά. Δεν επέμεινα.

Ο ενθουσιασμός μου ήταν τεράστιος και δεν το έκρυβα. Σε φάση που με έπιασε γλώσσοδιάρροια (ποιον; εμένα; αν και τώρα που το πρόσεξα γραφώ και δεν σταματαώ) γυρίζει με ένα υφάκι η γνωστή μου, του στιλ τι γίνετε εδώ και αναφέρει το όνομα μου, σαν να ήθελε να δήλωση "ξέρω τι γίνετε εδώ".

Στα πολλά βαριόμαστε και τελειώνει το παιχνίδι και διαπιστώνω πως η περισσότερη διαδρομή καλύφτηκε. Εκεί ξεκίνησε η συζήτηση για το τι θα βρει τον κάθε ένα μετά το ταξίδι (σου θυμίζει κάτι;). Αφού στέρεψα από ιδέες τον ρώτησα αν έχει δίπλωμα, μιας και επιστρέφουν με λεωφορείο. Η απάντηση του ήταν αρνητική αλλά σκόπευε να βγάλει δίπλωμα για μοτοσικλέτα, από ότι κατάλαβα μεγάλου κυβισμού. Νομίζοντας (αυτός) ότι ήξερα κάτι από μοτοσικλέτες με ρώτησε αν μια τόσων ίππων θα μπορούσε να ελεγχθεί στην διαδρομή που κάναμε. Του είπα ότι δεν είχα ιδέα από το θέμα και απάντησε πίσω πως του άρεσε η διαδρομή και η περιοχή, μιας και είχε αρκετό καιρό να την επισκεφτεί και σκόπευε να την κάνει συχνά. Εκεί να μου μπαίνουν ιδέες για το τι εννοεί. Τέλος η συζήτηση οδηγήθηκε ξανά στο ενδιαφέρον του και πως αυτό το έβλεπε να εξελίσσεται στο μέλλον. Όπως είπα ήταν κατενθουσιασμένος και φαινόταν, ευτυχώς για το θέμα δεν ήμουν παντελώς άσχετος και η συζήτηση διάρκεσε αρκετά. Πήρα την εντύπωση πως μοιραζόταν κάτι προσωπικό του.

Στην συνέχεια προσπάθησε να φέρει την συζήτηση στα δικά μου ενδιαφέροντα. Δυστυχώς δεν είναι και τα πολύ ενδιαφέροντα, οπότε δεν τον ζάλισα αρκετά. Προσπάθησε να ρωτήσει κάποια πράγματα αλλά δεν του έβγαιναν. Το εκτίμησα αφάνταστα!

Κοντεύαμε στο τέρμα και πλέον έβλεπα την γνωστή μου με μισό μάτι γιατί δεν είχε βγάλει φωτογραφίες. Πετάγεται κάποιος από την συνοδεία εκείνου και προτείνει να κατεβούνε μαζί μας και να μας συνοδέψουν μέχρι το αεροδρόμιο για να μας κρατήσουν παρέα. Είπαμε ότι δεν ήταν ανάγκη (δεν το σχολιάζω περαιτέρω) και τέλος έκανε ξανά την πρόταση όταν θα επιστρέφαμε πίσω να μας καλωσόριζαν! Εξήγησα εκεί ότι η γνωστή μου θα επέστρεφε και ότι εγώ θα έφτανα σε άλλο προορισμό μετά το καλοκαίρι. Εκεί ένιωσα την μεγάλη απογοήτευση αλλά και την ανάγκη για περισσότερο χρόνο. Όταν πλέον μένανε κάτι λεπτά για την δίκη μας στάση, ξεκινήσαμε τους αποχαιρετισμούς και τις ευχές για το καλοκαίρι άλλα και για την συνέχεια. Θα μας περίμεναν ξανά είπαν και όπως κατέβαινα από το λεωφορείο έκανα την πρόταση να έρθουν όποτε θέλουν στην περιοχή όπου σπουδάζω, έχοντας το βλέμμα μου στραμμένο σε εκείνον. Απάντησε με ένα "Δεν νομίζω" και θυμάμαι ακόμη την έκφραση του. Ένιωσα υπερβολικά άσχημα, όχι για αυτό που είπε, αλλά επειδή γνώριζα την δυσκολία να 'ρθει. Από ότι είδες όμως την ελπίδα δεν την εγκατέλειψα.

Κομματιασμένος και τρέμοντας, αδυνατώντας να επικοινωνήσω με το περιβάλλον, συνεχίσαμε για τον έλεγχο των εισιτηρίων και στην αναμονή για την επιστροφή. Συνειδητοποιούσα ότι ούτε καν το τηλέφωνο του είχα πάρει αλλά ούτε και μια φωτογραφεία δεν είχε βγει που να είναι μέσα. Το έχω μεγάλο παράπονο από την γνωστή μου για αυτό, μιας και το θέμα είναι πιο περίπλοκο από ότι παρουσιάζετε.

Λοιπών, επίλογος.

Πριν σου πω για την επιστροφή και το ζόμπι που κυκλοφορούσε στους δρόμους αναφέρω τα εξής.

Ακόμη και τώρα δεν πιστεύω πως έζησα κάτι τέτοιο και κατά κάποιο τρόπο προσπαθώ να πίσω τον εαυτό μου πως είναι όλα δημιούργημα του μυαλού μου. Ότι οι πράξεις του απλά παρερμηνεύονται από μένα. Είναι τόσες πολλές οι λεπτομέρειες όμως που δεν τα καταφέρνω. Η ουσία είναι πως, ακόμη και του μυαλού μου να είναι, βρέθηκε άνθρωπος σε αυτό τον κόσμο που κατάφερα να επικοινωνήσω! Να επικοινωνήσω για πρώτη φορά στην ζωή μου. Ιδιόρρυθμος και ιδιότροπος που είμαι, υπάρχει άτομο που ταιριάζαμε. Μα ουσιαστικά μιλάς για λίγες ώρες γνωριμίας, θα παρατηρήσεις σωστά. Εμπίπτει και αυτό στην κατηγορία "Δεν μπορώ να το πιστέψω".

Στις συζητήσεις δεν αναφέρθηκε γυναίκα ούτε κάποιο αίσθημα. Δεν μιλήσαμε καθόλου για ποδόσφαιρο. Απλά δεν υπήρξε ερώτηση. Όλα, μα όλα, μου κέντριζαν το ενδιαφέρον και καμιά, μα καμιά πληροφορία ή κάτι σε αυτόν δεν το είδα σαν αρνητικό. Απίστευτο, ακόμη ψάχνω κάτι για να ξενερώσω αλλά δεν βρίσκω. Δεν περιαυτολογούσε και όσα λέχθηκαν δεν ήταν από αυτά που προκαλούν εντυπώσεις, αντιθέτως έγινε κατάθεση ψυχής και αυτό με εξέπληξε.

Και εκεί είναι που νιώθεις τόσο χαμένος, όλες τις ανασφάλειες και τις φοβίες σου μαζεμένες. Παγιδευμένος και να φανταστείς δεν ένιωσα πως περιορίζω την έκφραση μου. Ακόμη σκέφτομαι τι θα γινόταν αν βρισκόμασταν μοναχά για λίγο μόνοι. Αν θα υπερέβαινα όλη μου την απειρία και έκανα το κάτι περισσότερο.

Το αστείο ότι εκεί που τα ερωτικά τραγούδια δεν είχαν να μου πουν κάτι, εκεί που δεν με αγγίζαν οι ρομαντικές ταινίες, τα κείμενα γεμάτο παράπονο για τις πληγές του έρωτα, τα αισθήματα όλα εκείνα που δεν μου έλεγαν κάτι, δεν τα ένιωθα. Από την μια στιγμή στην άλλη βρέθηκα να πονώ και να ζηλεύω, μάταια ψάχνοντας τι μπορώ να κάνω.

Επέστρεψα πίσω σε ένα όχι και τόσο ευχάριστο περιβάλλον. Να τρέμω για ένα ολόκληρο μήνα, να είμαι χαμένος και να μην μπορώ να το μοιραστώ με κανένα. Να το κρατάω μέσα μου και να με βλέπω να γίνομε αυτοκαταστροφικός. Να με ρωτάνε τι συμβαίνει και αντί να νιώθω την ανησυχία τους να νομίζω πως εισβάλουν στο χώρο μου και να γίνομε αμυντικός. Να περιφέρομε στους δρόμους με μόνο σκοπό να περάσει η μέρα.

Είναι αστείο το πόση πραγματικότητα κρύβει η πρωτη μου ανάρτηση.

Αφού η μεγάλη έκρηξη πέρασε, συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να αντιμετωπίζω έτσι το θέμα, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να το παλέψει. Ελπίζω να την τηρήσω. Ήδη χτύπησε κόκκινο καμπανάκι πριν καν τελειώσω τις σπουδές μου, μέχρι που θα πάω;

42 στοιχημάτισαν:

b|a|s|n\i/a είπε...

ντιν νταν ντον!
να περπατήσεις όσο περισσότερο αντέχεις. πάντα με χαμόγελο. και πάντα με έρωτες που αγγίζεις και σε αγγίζουν.
πολύ καλό σου πάσχα! να περνάς πανέμορφα! :))

Ανώνυμος είπε...

Τι μου θύμησες....;
Γράφεις πολύ καλά, άππαρε.
Και επίσης, τα ελληνικά σου είναι σκέτη καύλα (σοβαρά, no pun intended).
Να' σαι καλά, φιλαράκο. Μου άρεσε πολύ αυτό που διάβασα. Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο.

THANOS είπε...

poly omorfo na afinesai na erwteyteis, poly omorfo na afinesai na zeis. elpizw na sou ksanatyxei syntoma!!!

VK in Athens είπε...

Ακόμα και αν δεν το πιστεύεις, δεν το έχει ζήσει ποτέ αυτό τον κεραυνοβόλο έρωτα. Έρωτα ναι...αϋπνίες, καθόλου όρεξη, σκέψη και μόνο σκέψη...αλλά ποτέ με την πρώτη ματιά! Είναι τόσο όμορφο να το νιώθεις και κυρίως να το παραδέχεσαι. Σε νιώθω!

Βλέπεις Appare έχεις χρόνο μπροστά σου να ξεπεράσεις όλα τα εμπόδια που εσύ βάζεις στο δρόμο σου. Βήμα-βήμα θα καταφέρεις πολλά που ποτέ δεν περίμενες να καταφέρεις και να ζήσεις. Και στο λέει κάποιος που σε καταλαβαίνει πολύ καλά!

Ξέρεις φίλε...ο έρωτας δεν είναι μονοπώλιο. Έρχεται, φεύγει και επανέρχεται δριμύτερος. Κράτα πάντα τη θύμησή των καλών στιγμών. Εκείνων που βίωσες και εκείνων που για κάποιο λόγο δεν βίωσες. Απλά προσπάθησε από εδώ και πέρα να βιώνεις πράγματα χωρίς φόβο και δισταγμό. Στο λέει ένας άνθρωπος που ζυγιάζει τα πάντα και αυτοκαταστρέφεται. Αν μπορώ να βελτιωθώ εγώ...τότε μπορεί να βελτιωθεί κι όλος ο κόσμος.

Τα φιλιά μου μικρέ Appare και να περάσεις όμορφα αυτές τις μέρες. Είσαι σε καλό δρόμο θαρρώ!!

Μεθυσμένη Καρδιά είπε...

Σε ζηλεύω κούκλε...
Εγώ έχω νιώσει κάτι καλό μόνο και απο κει και επειτα απέχθεια.
Τελικά είστε μαζί,μιλάτε? (και μεθυσμένη και κουτσομπόλα καρδιά :P )

Dorothea είπε...

τώρα κατάλαβα από που βγήκε εκείνη η ανάρτηση (14 Φεβρουαρίου)...
νομίζω ότι ενδιαφερόταν κι εκείνος! βασικά δεν το συζητώ, είμαι σίγουρη.
γιατί δηλαδή σου φαίνεται περίεργο;
πρέπει να τον ξαναδεις χωρίς τη γνωστή σου ή τους φίλους του στη μέση. επιβάλλεται δεν αναβάλλεται! από τη στιγμή που νιώθετε το ίδιο δεν πρέπει να σταθούν εμπόδιο ούτε τα χιλιόμετρα ούτε τίποτα άλλο, γιατί όταν θέλεις μπορείς!
φιλιά

Μεθυσμένη Καρδιά είπε...

pes ta re dorothea :)

apparos είπε...

basnia :) Καλή Ανάσταση!

Ανώνυμε, αντικαυλοτικά! Τι σου θύμισα; Τι;!! :P

Θάνο, πολύ όμορφο όταν έχει και συνέχεια... Να μου ξανατύχει; Μπα, νομίζω σειρά έχεις εσύ!

VK κίνητρο, και αυτό λείπει. Επίσης να περάσεις όμορφα!

Κουτσομπόλα, περίεργη, μεθυσμένη καρδιά! Δεν υπάρχει λόγος να ζηλεύεις... Ούτε μαζί, ούτε μιλάμε. Τελευταίο ματιά να βλέπω το λεωφορείο να φεύγει και αυτός μέσα. Μετά η κατηφόρα... και τα αν...

Δωροθέα φαντάζομε καταλαβαίνεις πόσο έντονο ήταν για να κάτσω και να γράψω κάτι τέτοιο. Τι να πω, όσο λογικό μου φαίνεται μια (δύσκολα εφικτή) συνάντηση, άλλο τόσο αστείο μου ακούγεται. Πρέπει πρώτα να υπερβώ την μεγαλύτερη μου φοβία, τους ανθρώπους.

VK in Athens είπε...

Θες κίνητρο εεε; Αυτό μόνο εσύ θα το βρεις. Ό,τι και να σου πούμε εμείς είναι μάταιο! Αλλά υπάρχει μεγαλύτερο κίνητρο από τον έρωτα βρε;

Όσο για αυτό που λες στη Δωροθέα, η μόνη λύση είναι να τολμάς. Τρως τα μούτρα σου και άντε πάλι. Τόλμα μικρέ...τόλμα!!

THANOS είπε...

μπα, είμαι ακόμα φρέσκος, του Αυγούστου, θα πάρω overdose...;))

Salonika3 είπε...

Αχ απαρουι μου σε χτυπησε ο ερωτας με τα βελακια του!Ερωτευμενο μου εσυ!!Ποσοοοο χαιρομαιιιιιιιιιι!!!!!!
Μακαρι να σου ερθουν ολα όπως τα επιθυμεις!
Ο τροπος που γραφεις είναι φοβερος, απλος, λιτος και προσιτος!!!

Leviathan είπε...

ax erotas...kali anastasi kai kalo pasxa na exeis me igeia kai boliki agapi!na peraseis iperoxa tis meres ton giorton!filia!

Not me είπε...

Συνέχισε...Πολύ ωραίο....
Ζήσε το μέσα από την καρδιά σου......

MAD είπε...

τηλέφωνο?

ColourfulMind είπε...

Όταν ερωτεύεσαι ζεις γιαυτό μην εκπλήσσεσαι που βρήκες το θάρρος να κάνεις τις κινήσεις που περιγράφεις. Αξίζουν αυτά τα συναισθήματα, όποια κι αν είναι η κατάληξη.

Καλές γιορτές Άππαρε.

apparos είπε...

VK εμ ναι, το χρήμα! χαχα! Άμα τρως τα μούτρα σου δεν βλέπεις μετά! Αισιόδοξα, αισιόδοξα!

Θάνο τι φρέσκος; Εδώ κοντεύει χρόνος! Χάλασες! Άκου φρέσκος!

Σαλονικα3 ο έρωτας δεν ξέρω αν με χτύπησε, η μαλακία πάντως σίγουρα! Ενθουσιασμός πρέπει να ήταν, αλλά ήταν έντονο!

Leviathan υπομονή και σε μια βδομάδα πάλι μαζί θα 'στε! χαχα! Καλή ανάσταση και να περάσεις επίσης όμορφα!

Not me μέσα από την καρδιά μου έζησα ότι έζησα. Τώρα πως συνεχίζεις... αισιόδοξα!

Τρελογιατρέ: +357 99 ******
χμμμ, δεν το βγάζει, πάμε πάλι: συν τρία πέντε εφτά εννέα εννέα [*] [*] [*] [*] [*] [*]
ούτε τώρα, δεν με θέλει, δεν με θέλει!
Μα σοβαρά, να μην πάρω το τηλέφωνο του;!!!

ColourfulMind :) Αξίζουν, σε βγάζουν από τον λήθαργο! Καλή Ανάσταση! Καλά να περάσεις!

VK in Athens είπε...

Το χρήμα; Απαπαπα...και σε είχα για ρομαντικούλη!! Χαχαχα!!

Όσο για τα μούτρα που τρως...έχεις δίκιο, αλλά και με ύφος μπλαζαρισμένο νομίζω ότι βρίσκεις το δρόμο!

Salonika3 είπε...

Μπορει να ειναι και κατι παραπανω απο ενθουσιασμο, ελπιζω να βρεις αντικρισμα ψυχη μου!
Παντως προβληματιστηκα με αυτο που ειπες για τους Κυπραιους!Οτι δεν το περιμενες απο εναν Κυπραιο κτλπ...Τοσο χαλια ειναι οι συνθηκες????

HaLiaS είπε...

αισιόδοξα μηνύματα Ανάστασης σε μια μέρα που ετοιμάζεται να μας φωτίσει με αγάπη.
Καλή Ανάσταση!
με υγεία, χαμόγελα και αγάπη για σένα και τους δικούς σου ανθρώπους.

KAMA-SIAS είπε...

Είναι πολλά που θέλω να σου πω. Αν είχες e-mail θα σου τα έλεγα τετ-α-τετ για να μην παίζω τον έξυπνο δημοσίως. Διάβασα προσεκτικά τις αναρτήσεις σου με το ίδιο θέμα και σημειώνω στην τελευταία κομμάτια σκόρπια:

«
… βρέθηκε άνθρωπος σε αυτό τον κόσμο που κατάφερα να επικοινωνήσω! … Ιδιόρρυθμος και ιδιότροπος που είμαι…

... Όλα, μα όλα, μου κέντριζαν το ενδιαφέρον και καμιά, μα καμιά πληροφορία ή κάτι σε αυτόν δεν το είδα σαν αρνητικό. …

…Και εκεί είναι που νιώθεις τόσο χαμένος, όλες τις ανασφάλειες και τις φοβίες σου μαζεμένες…

…Από την μια στιγμή στην άλλη βρέθηκα να πονώ και να ζηλεύω, μάταια ψάχνοντας τι μπορώ να κάνω…

Να τρέμω για ένα ολόκληρο μήνα, να είμαι χαμένος και να μην μπορώ να το μοιραστώ με κανένα. να γίνομαι αυτοκαταστροφικός. Να περιφέρομαι στους δρόμους με μόνο σκοπό να περάσει η μέρα.
»

Χαίρομαι που έκανες το βήμα να δεις κάποιον ειδικό. Χαίρομαι διπλά που τα έγραψες και ξεθύμανες. Και είναι πολλά. Κατάλαβες ότι δεν είναι δυνατόν να νιώθουμε έτσι όποτε συναντήσουμε κάποιον άνθρωπο έστω υπερόμορφο και υπερελκυστικό. Δεν είναι δυνατόν, όσο ενδιαφέρον και να είναι ο άλλος, όσο και να λαχταρούμε να έρθουμε σε επαφή μαζί του (σωματικά και ψυχικά) να μας προκαλεί από την πρώτη στιγμή στερητικό σύνδρομο και αισθήματα κατωτερότητας (=ζήλεια), ανασφάλειας (=αυτοκαταστροφή). Και καλά έκανε που έπαιξε το καμπανάκι. Και ειλικρινά χαίρομαι που είσαι έξυπνος αρκετά ώστε να το ακούσεις. Όταν τα βρεις με τον εαυτό σου (και είμαι σίγουρος ότι θα τα βρεις), ο έρωτας θα έρθει να σε αναζωογονήσει, να σε γεμίσει φως να σε ανεβάσει. Μακάρι να βρεις κάποιον που να σεβαστεί την ευαισθησία σου.

stella είπε...

kalo pasxa mikre moy

aa είπε...

Μικρέ μου φίλε,χωρίς καμιά δασκαλίστικη διάθεση έχω να σου πω ότι, αφού πονάς είσαι ευτυχισμένος και αυτό όχι από μαζοχιστική συμπεριφορά αλλά γιατί έτσι θα μπορέσεις και θα αναγκαστείς να "πράξεις". Η αδράνεια και η οκνηρία δε γεννιούνται παρά μόνο από την έλλειψη επιθυμίας. Η επιθυμία έχει δύο άκρες. Η μιά είναι η ηδονή. Η άλλη είναι ο πόνος. Ε, αφού έζησες τη μια, αναρριχήσου τώρα στην άλλη. Τον τρόπο θα τον βρεις εσύ!

Καλό Πάσχα!

unshaved bastard. είπε...

Πρόσεχε να μεν παρασυρθείς που τον ενθουσιασμός. Καλός μεν ο ενθουσιασμός τζαι το όλο excitement, αλλά πολλές φορές αποτρέπει μας που να δουμε κάποια πράματα.

Χρόνια Πολλά τζαι με τον νου σου.

turigr είπε...

Δεν χρειάζεται να σου πω, πόσο απόλαυσα και τις τρεις αναρτήσεις σου. Έβγαζαν μια γλύκα πρωτοφανή! Εύχομαι όλα να πάνε καλά!
Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά!

Not me είπε...

Χρόνια πολλά άππαρε...

MAD είπε...

ω μα την ηρωική μου κύπρο! thanx για το 'κάρφωμα' χαχαχαχα αλλά δεν παίζει άγχος, εγώ τις πηγές μου τις δίνω, είμαι τόοοσο large (για να μην πω XXXL)

Χρόνια πολλά μουτρο

apparos είπε...

VK, κάτι έλεγες για δανικά! χαχα! Χριστός Ανέστη!

Σαλονικα3 δεν κατάλαβα σε πιο αναφέρεσαι! Πάντως για τις συνθήκες δεν ξέρω, μόνο ότι ο περίγυρος μου δεν είναι και τόσο ανεχτικοί. Χριστός Ανέστη!

HaLia Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά! :P

KAMA-SIAS εκτιμώ αφάνταστα το χρόνο που αφιέρωσες! Χριστός Ανέστη!

Στέλλα χρόνια πολλά με υγεία!

Άλφα-Άλφα μ'άρεσε ο τρόπος που το έθεσες! Για αυτό και υπάρχει σύγχυση του πόνου με την ηδονή φαντάζομε! χαχα! Χριστός Ανέστη!

Ακξουριστε thank you boy! Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά τζαι να προσέχεις επίσης ;)

turi χαίρομε! Αληθώς ο Κύριος! Χρόνια πολλά!

Not me! Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά!!

MAD στην αρχή με ανησύχησες! Μετά σιγουρεύτηκα σε τι αναφέρεσαι και: Oppss :P Χριστός Ανέστη! Χρόνια Πολλά!

VK in Athens είπε...

Βρήκες και εσύ την ώρα...για πόσα μιλάμε; Χαχα!

apparos είπε...

για 30 αργύρια! :P

VK in Athens είπε...

Χμμμμ...ποιον θα προδώσεις;

apparos είπε...

δεν βλέπεις πιο πάνω; 'κάρφωσα' τον τρελογιατρό! (chat - chat και πάλι chat) :P

VK in Athens είπε...

Εγώ τώρα που αδυνατώ να πιάσω το κάρφωμα είμαι καλά; Θα ζητήσω διάγνωση από τον XXXL MAD! Χαχαχα!!

Long live chatting!!!

ColourfulMind είπε...

Χρόνια Πολλά σε όλους. Άππαρε έχεις mail. :-)

gaykarkinos7 είπε...

erwtas = zwi.....
kanena allo sxolio....

apparos είπε...

VK μια χαρά είσαι! :P Διαγνωση αν θες, ομώς, να την πάρεις!!

ColourfulMind Χρονια Πολλά! Το ειδα ;)

gaykarkine7 Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά! :P

stella είπε...

αχ νινι δεν διαβαζς το στεντονι!

ειμαι τεμπεεεεεεεεεεελα.
Απλα περασα να πω χρονια πολλα και αυτος που ανεστη και λοιπα.

μακια

apparos είπε...

Τεμπέλα Στέλλα, Χρόνια Πολλά! :P

suncitizen είπε...

Άππαρε, το μόνο που με χαροποιεί είναι ότι έπαψες πλέον να απευθύνεσαι στον εαυτό σου σε δεύτερο πρόσωπο...
Παρατηρείται βελτίωση.
Μπράβο.
Επίσης, διακρίνω ένα ταλέντο για Άρλεκιν.
Ίσως πρέπει να το δεις πιο εμπορικά. Για στείλε κανένα δείγμα γραφής στους εκδοτικούς οίκους περικαλώ...

Ντέμης είπε...

Αχ, καλό μου Αππαρούι!
Κατ' αρχάς, Χριστός Ανέστη κι από δω. Κατά δεύτερον, τι όμορφα που τα γράφεις! Με ταξίδεψες πραγματικά, σαν να τα ζούσα εγώ όλα αυτά. Είναι πραγματικά μαγική εκείνη η στιγμή που συνειδητοποιείς πως και ο άλλος όντως ενδιαφέρεται και δεικλά, πως δεν το κάμνεις μόνο εσύ! Όλα τα άλλα σβήνουν με μιας....
Εγώ καταλαβαίνω πως είσαι ντροπαλός και "άβγαλτος" και γι' αυτό δεν θα σου δώσω άσκοπες συμβουλές κατόπιν εορτής τού στυλ: έπρεπε να τού μιλήσεις. Δεν γίνεται, δεν σε υπακούει η γλώσσα σου, το ξέρω. Αλλά σου λέω πως υπάρχει κάποιος που σε ενδιαφέρει και τον ενδιαφέρεις, είναι μια αρχή. Αν το θέλεις, σίγουρα μπορείς μέσω κάποιων να βρεις το τηλέφωνό του και να του στείλεις ένα μήνυμα έστω. Κάνε αυτή την προσπάθεια, κι ας μην οδηγήσει πουθενά. Να κάνεις το βήμα και να ξέρεις τουλάχιστον μέσα σου πως προσπάθησες. Ίσως περιμένει κι κείνος το ίδιο.
Και μη μειώνεις τον εαυτό σου βρε! Βούρ!

Ο Κύκνος είπε...

Αππαρούι, σου το έχω πει ξανά και στο ξαναλέω... όλα αυτά τα συναισθήματα που περιγράφεις μού είναι πολύ γνώρισμα. Και αυτά στην αρχή, και στη μέση και στο τέλος της ανάρτησής σου. Να προσέχεις. Σου εύχομαι να πνιγείς στα τριαντάφυλλα και βρεις λύσεις γλήγορα, πολύ γλήγορα.

Χρόνια πολλά και πολλά φιλιά.

:*

Κ.

lef είπε...

knock knock. check ur mail

apparos είπε...

suncitizen λες; Έχουν τμήμα κακής γραφής; χαχα. Ο άππαρος λέμε είναι τέχνασμα! Δεν είμαι τρελός... για αυτό τον λόγο :P Επί της ουσίας δεν λες κάτι όμως! χαχα

Ντέμη μου! Αληθώς ο κύριος! Χαίρομαι που σου άρεσε! Που λες, κάτσε πρώτα να φτιάξουμε την ψυχολογία μας τζαι μετά. Έχω όμως κάτι υπόψιν, χεχε!

Κύκνε δεν λες ποια ήταν η δική σου κατάληξη όμως! Ελπίζω να ήταν έντονη!! Χρόνια πολλά!

lef, who's knocking on my door? Checked it ;)

Δημοσίευση σχολίου